Kolejny sukces w sprawie frankowej – wygrana z Erste Bank Polska S.A. (dawniej Kredyt Bank S.A. z siedzibą w Warszawie) w sprawie nieważności dwóch kredytów indeksowanych w CHF – kredyty Ekstralokum

Sprawa dotyczyła umów kredytu na cele mieszkaniowe, które zostały udzielone 31 stycznia 2007 r. oraz 12 września 2008 r. przez Kredyt Bank S.A. z siedzibą w Warszawie, a obecnie Erste Bank Polska S.A. Kredyt po przeliczeniu z CHF na PLN opiewał na łączną kwotę 393.339,70 zł oraz 186.000,00 zł. Na dzień wniesienie pozwu Klienci zdążyli uiścić na rzecz banku łącznie kwoty 432.913,34 zł oraz 188.834,42 zł, a więc kwotę przekraczającą wartość całego wypłaconego kapitału.

Pozew wpłynął do Sądu Okręgowego w Poznaniu w styczniu 2024 r. Już na etapie pierwszych czynności Sąd Okręgowy w Poznaniu udzielił Powodom zabezpieczenia poprzez wstrzymanie obowiązku spłacania rat kredytu na czas trwania postępowania, a także wydanie Pozwanemu zakazu przekazywania do Biura Informacji Kredytowej i Bankowego Rejestru jakichkolwiek informacji o rzekomych zaległościach.

Sąd wprost wskazał, że w całości podziela naszą argumentację przedstawioną we wniosku o zabezpieczenie. Praktyczne znaczenie tego rozstrzygnięcia trudno przecenić - stale rosnące raty zmusiły Powodów do zaprzestania dalszego ich płacenia, ponieważ były one zbyt dużym obciążeniem finansowym, jednak dzięki zabezpieczeniu nie groziło im wypowiedzenie kredytu, a ich historia kredytowa pozostała nienaruszona. Sprawa zakończyła się wyrokiem na rozprawie 28 października 2026 r.

Osiągnięcie tego rezultatu wymagało kompleksowej i wielopłaszczyznowej argumentacji prawnej. Centralnym zarzutem było to, że zawarta umowa kredytu indeksowanego do CHF jest w jest w całości sprzeczna z prawem, i jako taka nie wywołuje żadnych skutków prawnych.

Jak wskazywaliśmy w pozwie, Pozwany w żadnym miejscu Umowy nie wyjaśnił szczegółowych zasad działania mechanizmu indeksacji. W treści Umów nie wskazano jakiejkolwiek, nawet przybliżonej wartości kredytu w walucie CHF. Kwota wypłacona Klientom była obliczana przez Bank według kursu kupna z jego własnej Tabeli Kursów, którą Bank tworzył arbitralnie i której Klienci nie mieli żadnej możliwości weryfikować ani na nią wpłynąć. W efekcie w tym samym dniu, przy takiej samej wartości franka na rynku walutowym, rzeczywista kwota udzielonego kredytu była inna niż kwota zobowiązania Powodów, ponieważ bank przy wypłacie stosował kurs niższy, a przy spłacie wyższy, inkasując w ten sposób spread bez jakiejkolwiek podstawy prawnej.

Argumentowaliśmy ponadto, że umowa naruszała art. 69 ust. 1 i 2 Prawa bankowego w związku z art. 353(1) k.c., ponieważ bank:

• nie określił właściwie kwoty udzielonego kredytu, zwłaszcza kwoty kredytu;
• pobierał dodatkowe wynagrodzenia, nieprzewidzianego prawem w postaci spreadu;
• naliczał odsetki nie od faktycznie udostępnionego kapitału, ale od fikcyjnego salda zadłużenia w CHF.

Podnosiliśmy też naruszenie obowiązków informacyjnych - Klienci ubiegali się o finansowanie w złotych, a to pracownik banku zarekomendował kredyt indeksowany, zapewniając, że waluta stabilna, bezpieczna, a kredyt powiązany z CHF będzie wiązał się z niższymi kosztami obsługi i niższym oprocentowaniem.

Klienci nie mieli możliwości negocjowania żadnego postanowienia umowy i nie otrzymali od banku jakiejkolwiek rzetelnej informacji o ryzyku walutowym.

Jak wskazaliśmy, niewątpliwie takie blankietowe postanowienie, z góry przesądzające o poinformowaniu kredytobiorców o określonych kwestiach, nie mogą być traktowane jako prawidłowe wypełnienie obowiązku informacyjnego przez instytucję kredytową.

Klauzule przeliczeniowe były również abuzywne w rozumieniu art. 3851 k.c., ponieważ przyznawały Bankowi prawo do jednostronnego kształtowania kursu waluty obcej, a w efekcie jednostronnego ustalania wysokości zobowiązania Powodów z tytułu kredytu.

Umowa była również sprzeczna z zasadami współżycia społecznego z uwagi na rażącą nierównowagę kontraktową i obciążenie Powodów nieograniczonym ryzykiem wzrostu kursu waluty.

Wreszcie podkreślaliśmy, że po wyeliminowaniu niedozwolonych klauzul umowa nie jest możliwa do wykonania, co prowadzi do jej całkowitej nieważności, co sąd w całości podzielił.

Konsekwencje wyroku dla Klientów są fundamentalne. Przede wszystkim, przestaje istnieć jakiekolwiek zobowiązanie wobec Erste Bank Polska S.A. - umowa jest nieważna od chwili jej zawarcia, co oznacza, że Bank nie może dochodzić żadnych dalszych rat, odsetek ani innych należności.
Po drugie, Bank musi zwrócić Klientom wszystkie pobrane świadczenia.

Po trzecie, wyrok potwierdza prawo Klientów do uznania, że przez ostatnie kilkanaście lat spłacali kredyt, który prawnie nie istniał.

Koszty postępowania w całości obciążają pozwany bank. Dla naszych Klientów oznacza to nie tylko wymierną korzyść finansową, lecz przede wszystkim spokój i pewność prawną, których przez lata była pozbawiona.

Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie I C 620/24 to kolejny dowód na to, że kredyty indeksowane w walutach obcych były konstruowane z naruszeniem fundamentalnych zasad prawa bankowego i konsumenckiego.

To kolejny sukces naszego zespołu w sprawie o unieważnienie kredytu frankowego i zwrotu na rzecz Klientów całości nienależnie pobranych środków, w tym kosztów procesu. Jeżeli są Państwo stroną podobnej umowy, zachęcamy do bezpośredniego kontaktu - każda sprawa jest warta przeanalizowania.